Rozwiązując kratownicę obciążenie rzeczywiste łatwo zastępujemy siłami skupionymi zaczepionymi lub przyłożonymi w węzłach. Na przykład jeśli pręt 1 kratownicy rzeczywistej jest poddany obciążeniu rozłożonemu, to obciążenie zastępujemy siłą skupioną Q, a tę z kolei siłę zastępujemy dwoma siłami składowymi przyłożonymi w węzłach tego pręta.
tzn. kratownica jest rozwiązalna wewnętrznie, bo są określone siły reakcji prętów.
Rozwiązując kratownicę, podajemy wartości sił przenoszonych przez poszczególne elementy kratownicy, podajemy również informacje, czy pręt jest rozciągany, czy ściskany. Jeżeli z obliczeń analitycznych wyliczone wartości są dodatnie, to oznacza, że zwroty tych sif zaznaczone są poprawne; jeżeli natomiast wyliczone wartości są ujemne, to znaczy, że zwroty tych sił są przeciwne niż zaznaczono .
Natomiast, które pręty pracują na rozciąganie, a które na ściskanie, ustalamy według znanych zasad. Jeżeli w analizowanym przykładzie wartości sił reakcji prętów, które często nazywamy siłami napięcia prętów.
Podobnie można rozwiązywać również idealne kratownice przestrzenne. Należy nadmienić, że oblicza się kratownice idealne, a konstruuje się kratownice rzeczywiste. Takie obliczenia, dające obliczenia przybliżone, szczególnie dawniej były dla konstruktorów wystarczające. Obecnie są możliwe znacznie dokładniejsze obliczenia przez przyjęcie modeli obliczeniowych bardziej zbliżonych do układów rzeczywistych.