Jeżeli więzem są tzw. ustroje jednowymiarowe, bezmasowe (nie uwzględniamy ich masy, długość jest podstawowym wymiarem geometrycznym), tj. liny; łańcuchy, taśmy, pręty, to siły reakcji więzów są przyłożone lub zaczepione w punkcie połączenia ciała z więzami i mają kierunek osi geometrycznych tych więzów (liny, łańcuchy, taśmy muszą być napięte)
Pręt traktujemy jak ustrój jednowymiarowy (tak jak linę) tylko wówczas, gdy oś geometryczna pręta jest prosta, wzdłuż całej długości pręt nie jest obciążony żadną siłą i z obu końców wchodzi w kontakt mechaniczny przegubowo. Jeżeli te założenia nie są spełnione, pręt traktujemy tak jak bryłę wówczas reakcje pręta to dwie siły na kierunkach prostopadłych do siebie.
Jeżeli ciało AB będzie obciążone płaskim układem sił (układ leżący w płaszczyźnie xv), to może ono mieć trzy stopnie swobody, czyli może wykonywać trzy niezależne ruchy: dwa przesunięcia wzdłuż osi x i y oraz obrót wokół osi z. Zablokowanie tych stopni swobody będzie możliwe, jeżeli na ciało AB narzucimy np. więzy.